МАНГАНИЕС (2012)

καταπληκτικος ο Γιαννης...μ ενα δικο του στυλ παντρευει το εντεχνο με τη λυρα με παραδοσιακους ρυθμους και με καλη φωνη...ευτυχως που υπαρχουν ακομα τετοιου ειδους καλλιτεχνες και δεν ξεχναμε τις ριζες μας,ποσο ακομα τωρα που περναμε ολοι αυτη την κριση...

ΝΟΜΊΖΩ ΟΤΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΡΟΥΛΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙΝΟΎΡΙΟΥΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΚΑΛΙΤΕΧΝΕΣ ΑΛΛΑ , ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΟΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΚΑΝΕΙ ΠΑΝΤΡΕΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΕΝΤΕΧΝΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΡΗΤΙΚΗ ΛΥΡΑ.

Δώδεκα σκόρπια τραγούδια με τη γνωστή ποιότητα του Θανάση Παπακωνσταντίνου, ανέκδοτα και μη, ερμηνευμένα απο το Γιάννη Χαρούλη και το λαούτο του.
Δε πρόκειται για ένα συνηθισμένο studio album. Ο "Μαγγανείες", δίσκος που πέρασε σαράντα κύματα πριν φτάσει στα ράφια, είναι ένα έργο ενθουσιώδες, με ζωντανό παλμό και εύθυμο κλίμα, πράγμα που διαφαίνεται απο το πρώτο τραγούδι κιόλας, όταν ακούμε τα ξύλα της κιθάρας και τα λάθη του οργανοπαίχτη.
Μερικά τραγούδια, όπως το "Ραμόν" και η "Ουρά του Αλόγου", είναι επανεκτελέσεις. Τα περισσότερα κομμάτια όμως έγιναν ήδη γνωστά και αγαπητά στο κοινό του Χαρούλη και του Παπακωνσταντίνου πριν καν εκδοθούν.
Το φλατ, λαουτίστικο ύφος του δίσκου πιθανώς να ξενίσει αρκετούς, όπως και το γεγονός του οτι το οργανοπαίξιμο και η φωνή θα μπορούσαν να ηχογραφηθούν πιο προσεγμένα διότι η στουντιακή τελειότητα θυσιάζεται για χάρη του ζωντανού κλίματος.


*το παραπάνω κείμενο αποτελεί πρωτότυπη κριτική για το songswave.com*

η τέλεια χημεία !!! από δυο υπέρ-καλλιτέχνες